ครอบครัวใจร้าย หรือ ผมเองที่เป็นตัวปัญหาครับ

คือผมมีพี่ชาย1 คนครับห่างกัน5ปีตั้งแต่ผมเริ่มโตผมเห็นเค้าไปทำงานแค่2ครั้งในชีวิตครับ(ช่วงปิดเทอมนะครับ)และตอนที่เค้าเข้าปี1เค้าอยู่หอกับเพื่อนได้อาทิตย์ละ800ถ้าอาทิตย์ไหนไม่มีเงินให้อาทิตย์ต่อไปก็ต้องถบให้ปิดเทอมก็ไม่ได้กลับมาอยู่บ้านทั้งๆที่บ้านไม่ได้ห่างจะมอขนาดนั้นแต่ต่างจากผมที่ต้องเริ่มทำงานตั้งแต่ปวช1จนมาถึงตอนนี้ครับทำด้วยเรียนด้วยผมเหนื่อยมากครับแต่มันหยุดทำไม่ได้เพราะที่บ้านจนมากตอนนี้พี่ชายทำงานได้3-4ปีแล้วครับแต่เค้าแทบไม่เคยส่งเงินให้ที่บ้านเลยครับรวมๆยังไม่ถึง5000เลยแต่ปัญหาทุกอย่างมันมาตกที่ผม กลายเป็นว่าผมต้อง คอยเอาเงืนช่วยที่บ้านทั้งที่ผมก็ไม่มีเค้าไม่เคยมาสนใจที่บ้านเค้าสักนิดเค้าอยู่คอนโดกับแฟนครับแล้วเค้าก็พูดว่าเงินที่เค้าหามาเค้าจะใช้กัน2คนคนอื่นเค้าไม่ได้นึกถึงเกลียดเค้ามากผมเริ่มไม่อยากยุ่งกับเค้าเวลาเค้ามาบ้านผมก็จะอยู่แต่ในห้องของผม แต่พ่อแม่เค้าก็รู้ปัญหานี้ครับแต่เค้ายังรักพี่ชายมากมีอยู่ครั้งนึกผมโกรธแม่มากๆ ผมพูดไปว่า แม่ไม่เคยนึกถึงความรู้สึกหนูเลยหนูไปทำงานมาเหนื่อยมากๆกลับบ้านมาแม่ไม่เคยถามหนูสักครั้งเลยว่าเป็นไงเหนื่อยมั้ยแต่แม่กับโทรหามันถามมันทุกวันหนูเสียความรู้สึกนะ เค้าก็เงียบเวลาผมมีเงินผมก็อยากให้ที่บ้านได้กินของดีๆผมกูจะซื้อเนื้อหมูของสดมากเก็บไว้อย่างน้อยไม่มีเงินก็จะได้มีกับข้าวกินวันนั้นผมซื้อโดนัดมาแล้วไม่รู้ว่าพี่ชายมาด้วยเค้ามานั่งกินแล้วพูดที่ซื้อเพราะผมอยากกินคนเดียวผมอยากจะถีบปากเค้าให้เลือดออกเลย555แต่ทำไม่ได้ทุกอยากเป็นเริ่มหนักขึ้นครับผมรู้สึกที่บ้านอยู่แล้วไม่มีความสุขเลยผมอยากออกไปอยู่คนเดียวแต่ก็ยังติดที่เงินและยังเป็นห่วงที่บ้านแล้วอีกอย่างนึงผมไม่รู้ว่าผมเป็นอะไรชอบมีอาการร้องไห้ออกมาโดนไม่รู้ว่าเศร้าเพราะอะไรหาสาเหตุไม่ได้ครับเป็นมาจะ3ปีแล้ว
สุดท้ายนี้ผมสงสัยแค่ว่า ทำมั้ยพี่ชายที่ไม่ได้ทำอะไรให้ที่บ้านเลยกับทุกคนยังรักเค้ามาก ผิดกับผมที่ไม่มีใครนึกถึงความรู้สึกผมบ้างเลย
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านเรื่องไร้สาระของผมนะครับตรงนี้คงเป็นพื้นที่เดียวที่ผมจะระบายได้